rip nahaee

RIP = Routing Information Protocol

این Routing Protocol   از نوع Distance Vector   می باشد و به طور کلی از الگوریتم مسیر یابی Bellmanford   استفاده می کند. این الگریتم بسیار سبک است و به همین دلیل Load  بسیار کمی روی  CPU  و RAM  روتر می اندازد.

مشخصات RIP  :

Administrative Distance (AD) = 120

Metric = Hop Count

در Routing Table  با حرف R  نشان داده می شود.

Infinite Metric = 16

دو Version   نیز دارد که به RIP V1   و  RIPv2   معروف است.

در این Routing protocol   بین روتر ها بسته های update   ارسال می شود که شامل اطلاعات مربوط به شبکه هایی است که آن روتر در اختیار دارد.

در   RIP V1   بسته های  update  با خود Subnet mask   حمل نمی کنند در نتیجه نسخه اول RIP  از subnetting  ، supernetting و VLSM پشتیبانی نمی کند و بسته های update  به آدرس ۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵ ارسال می شود.

در  RIPv2   بسته های update   با خود  Subnet mask  حمل می کنند   پس بر خلاف نسخه اول ، این نسخه از subnetting  ، supernetting و VLSM پشتیبانی می کند و بسته های  update  به آدرس ۲۲۴٫۰٫۰٫۹ که یک آدرس از نوع multicast  است ، ارسال می شود.

Update  های RIP   هر ۳۰ ثانیه یک باربه صورت Full   ارسال می شود.

  RIP V1 اهراز هویت (Authentication) ندارد.

RIPv2 اهراز هویت ( Authentication )  دارد.

به طور کلی RIP ،  Convergence Time  بالایی دارد و دید به Topology Table  شبکه ندارند در نتیجه مستعد Loop  است به همین دلیل این Routing protocol  روش هایی برای جلوگیری از Loop   در اختیار دارد.

روش های جلوگیری از Loop  :

۱-  Split Horizon   بدین معنا است که روتر حق ندارد مسیری را که از یک روتر دیگر گرفته است دوباره به آن روتر اعلام کند.

۲- Route Poisoning   بدین معنا ست که اگر مسیری قطع شده آن مسیر با Infinite Metric=16   نشان داده شود .

۳- Triggered Update بدین معنا است که روتر نباید صبر کند تا زمان Full update  ( که هر ۳۰ ثانیه یک بار است) برسد

بلکه هر موقع نیاز به Route Poisoning  شد بسته update  را در همان لحظه ارسال کند .

۴- Hold down Timer  بدین معنا است که هر زمان بسته Update  به روتری رسید ۱۸۰ ثانیه صبر کند و سپس تغییرات را در  Routing Table  خود اعمال کند.

۵- Split Horizon With Poison Reverse  بدین معنا است که روتر حق ندارد مسیری را که از یک روتر دیگر گرفته است دوباره به آن روتر اعلام کند مگر اینکه آن مسیر Route Poison   شده باشد.

و بدین صورت و با استفاده از این پنج روش RIP   قادر است در صورت به وجود آمدن  Loopتا حدی از بروز فاجعه جلوگیری کند.

برای یادگیری دستورات RIP به بررسی یک سناریو می پردازیم :

RIP

در این سناریو ۳ روتر وجود دارد که روتر ۱ و روتر ۳ هر کدام به یک سوئیچ و همچنین فرض کنید که سوئیچ ها نیز هر کدام به تعدادی کامپیوتر وصل هستند. ما می خواهیم با استفاده از روش RIP   ارتباط تمامی روتر ها و سوئیچ ها را با یکدیگر برقرار کنیم.

در ابتدا باید وارد هر یک از روتر ها شده و اینترفیس های مربوطه را روشن کرده سپس به آن ها IP های مورد نظر را بدهیم و بعد از این config کردن RIP را آغاز می کنیم.

Config  روتر ۱ :

R1 (Config)# router rip

با دستور فوق mode تغییر می کند و وارد Routing Protocol   می شویم.

R1(Config-router)# no Auto-Summary

دستور فوق را به این دلیل استفاده می کنیم که اجازه ندهیم RIP   خودش Summary   انجام دهد چون این کار را به صورت پیش فرض و به روش  Classfull انجام می دهد.

R1(config-router)# version 2

RIP به صورت پیش فرض version 1 کار می کند در صورت نیاز با دستور فوق می توان نسخه آن را عوض کرد.

R1(config-router)# network 10.0.0.0

چون شبکه ۱۰٫۱۰٫۱۰٫۰   به class A تعلق دارد دستور را به صورت فوق می نویسیم

R1(config-router)# network 172.16.0.0

چون شبکه ۱۷۲٫۱۶٫۱۰٫۰ به Class B تعلق دارد دستور را به صورت فوق می نویسیم.

و این کا را برای روتر های دیگر نیز به همین ترتیب انجام می دهیم

روتر ۲:

R2 (Config)# router rip

R2(Config-router)# no Auto-Summary

R2(config-router)# network 10.0.0.0

R2(config-router)# network 20.0.0.0

روتر ۳:

R3 (Config)# router rip

R3(Config-router)# no Auto-Summary

R3(config-router)# network 20.0.0.0

R3(config-router)# network 192.168.10.0

حال برای اطمینان از درستی کار خود می توانید با دستور Ping شبکه های مختلف را تست کرده و ping آن ها را دریافت کنید.

 

 

نظرات